Een (echt)scheiding betekent dat twee volwassen personen besluiten niet langer een affectieve relatie te hebben. Zij scheiden dan als partners van elkaar.
Als zij samen kinderen hebben, hebben de kinderen wel te maken met de scheiding van hun ouders, maar het is niet hun eigen scheiding.
Ouders scheiden dan ook niet van hun kinderen: zelfs als de scheiding meebrengt dat een van de ouders weinig of geen contact meer heeft, blijven de ouders de vader en de moeder van de kinderen. En na een aantal jaren kan dat contact dus ook weer hersteld worden. De vader blijft de vader; de moeder blijft de moeder.
Een scheiding hoeft niet altijd heel traumatisch te zijn voor kinderen. Kinderen hebben op zichzelf een heel groot vermogen om zich aan te passen aan veranderde omstandigheden.
Wel is van belang dat hun basisveiligheid in stand blijft. En juist die basisveiligheid kan worden beschadigd door een (v)echtscheiding van hun ouders.
Het risico daarop is het grootst als kinderen het gevoel krijgen terecht of niet dat zij moeten kiezen tussen hun ouders. Dan komen zij in een loyaliteitsconflict: een kind houdt van nature van allebei zijn ouders evenveel en wil en kan dus niet kiezen.
Loyaliteitsconflict
Jonge kinderen zijn voor hun voortbestaan afhankelijk van hun ouders. Zolang die ouders samen goed voor ze zorgen, is hun basisveiligheid gegarandeerd.
Als door een scheiding een ouder uit het gezin vertrekt, verliest een kind een verzorger.
Dat betekent dat een kind van nature geneigd is om (iets) meer te trekken naar de ouder die er op dat moment voor ze is.
Soms kiezen kinderen daarom voor de ouder bij wie ze dan zijn: als ze bij mama zijn, dan is mama de liefste. Zijn ze bij papa dan is papa de liefste.
Als papa en mama dat van elkaar horen, kunnen ze soms heel boos op elkaar worden, of juist heel verdrietig.
Ouders geloven hun kinderen, maar opeens kunnen ze gaan denken dat hun kind liegt over wie ze het liefste vinden. Soms worden ouders zelfs ook wel een boos op hun kind omdat ze denken dat het kind liegt.
Het is daarom heel belangrijk om te weten dat hun kind niet liegt, maar gewoon een manier probeert te vinden om met de situatie van de scheiding van hun ouders om te gaan.
Hoe kunnen ouders beschadiging voorkomen?
Er zijn een paar vuistregels voor ouders:
- vertel samen aan de kinderen dat jullie uit elkaar gaan
- geef elkaar daarbij niet de schuld
- stop met ruzie maken zodra de kinderen binnen gehoorsafstand zijn
- vertel telkens weer aan de kinderen dat zij er niets aan kunnen doen
- maak de andere ouder op geen enkele manier zwart tegenover de kinderen
- verberg je verdriet als de kinderen afscheid van je nemen