Nederland krijgt steeds meer vrijgezellen. Het aantal duurzame relaties (huwelijk en samenwoning) dat eindigt is hoger dan het aantal duurzame relaties dat erbij komt. Circa een derde van de huwelijken mondt uit in een scheiding, en ruim de helft van de koppels die gaan samenwonen gaat later uit elkaar.
Minister Rouvoet van Jeugd en Gezinszaken benadrukt in zijn nota `Gezinsbeleid` de gevolgen van echtscheidingen voor kinderen.
Uit het rapport 'Scheidingskinderen' van de socioloog Ed Spruijt blijkt dat bij twee derde van alle scheidingen thuiswonende kinderen betrokken zijn. Elk jaar maken circa 70.000 kinderen een scheiding van nabij mee. Ze horen en zien de ruzies en worden vaak gedwongen om te verhuizen. De helft van de scheidingskinderen heeft na de scheiding amper of geen contact meer met de uitwonende ouder. Dat is meestal de vader. Meer dan 20.000 scheidingskinderen doen het slechter op school, gebruiken vaker drugs en voelen zich depressief.
In de jaren '60 en '70 was scheiden nog voorbehouden aan de elite. Scheiden is echter gedemocratiseerd en komt nu juist relatief vaker voor onder lager opgeleiden. Jaap Dronkers, oud-hoogleraar sociologie, beredeneert dat een huwelijk vereist dat beide partners hun meningsverschillen moeten overbruggen, en dat vereist intelligentie.
Bron: MKBNet