Aandacht nodig voor de kinderen
Door dr. Ed Spruijt, onderzoeker aan de Universiteit Utrecht
Het uit elkaar gaan van ouders is geen kortdurende gebeurtenis, maar een langlopend proces waaraan kinderen geruime tijd worden bloootgesteld. Dat is voor alle kinderen een moeilijke periode. Gelukkig gaat het na de scheidingsperiode met de meeste kinderen (weer) goed. Maar scheidingskinderen houden gemiddeld bijna twee maal zoveel problemen als kinderen uit intacte gezinnen. Meer aandacht voor scheidingskinderen is daarom nodig.
Die extra aandacht moet beginnen voor de scheiding. Ernstige ruzies tussen de ouders vormen een bedreiging voor de ontwikkeling van kinderen. Ouders moeten daarom proberen hun conflicten te beheersen en in ieder geval niet uit te vechten waar de kinderen bij zijn. Het is ook heel onwenselijk de kinderen te overvallen met de scheiding. In beide situaties zou het voor de ouders normaal moeten zijn een aantal counselinggesprekken te voeren over het omgaan met de kinderen rond de scheiding. Maar niet alleen voor ouders zouden gesprekken vanzelfsprekend moeten zijn. Kinderen zijn in het scheidingsproces de derde en zwakste partij. Zij kunnen niet anders dan afwachten wat hun ouders beslissen en worden vaak nauwelijks gehoord.
Er zouden programma's voor kinderen beschikbaar moeten zijn waar zij onder deskundige begeleiding kunnen praten met leeftijdsgenoten over hun ervaringen thuis. Uit onderzoek is gebleken dat zulke programma's een heel positief effect hebben. Die extra aandacht moet beginnen voor de scheiding. Ernstige ruzies tussen de ouders vormen een bedreiging voor de ontwikkeling van kinderen. Ouders moeten daarom proberen hun conflicten te beheersen en in ieder geval niet uit te vechten waar de kinderen bij zijn. Het is ook heel onwenselijk de kinderen te overvallen met de scheiding.
In beide situaties zou het voor de ouders normaal moeten zijn een aantal counselinggesprekken te voeren over het omgaan met de kinderen rond de scheiding. Maar niet alleen voor ouders zouden gesprekken vanzelfsprekend moeten zijn. Kinderen zijn in het scheidingsproces de derde en zwakste partij. Zij kunnen niet anders dan afwachten wat hun ouders beslissen en worden vaak nauwelijks gehoord. Er zouden programma's voor kinderen beschikbaar moeten zijn waar zij onder deskundige begeleiding kunnen praten met leeftijdsgenoten over hun ervaringen thuis. Uit onderzoek is gebleken dat zulke programma?s een heel positief effect hebben.