Alimentatie voor je kinderen na echtscheiding

Zolang kinderen minderjarig zijn (dat is tot zij 18 jaar zijn), zijn hun ouders verplicht de kosten voor hun verzorging en opvoeding te betalen, ieder naar zijn/haar draagkracht. Daarna, tot hun 21e verjaardag, hebben kinderen er recht op dat hun ouders, zo nodig en zo mogelijk, bijdragen in hun kosten van levensonderhoud en studie. Die regels blijven gelden voor gehuwde ouders die scheiden en voor niet-gehuwde ouders die b.v. samenwoonden en uit elkaar gaan. Zie over die laatste situatie de pagina over kinderalimentatie bij einde samenwoonrelatie.

Bijdrage in de kosten

Na echtscheiding maakt meestal de ene ouder de meeste kosten voor de kinderen, omdat de kinderen het grootste deel van de tijd bij hem of haar wonen. De andere ouder moet dan, zo mogelijk, in die kosten bijdragen door het betalen van kinderalimentatie. Ook als beide ouders ongeveer evenveel kosten maken, bijvoorbeeld bij co-ouderschap, zal de meestverdienende ouder toch een bijdrage aan de andere ouder moeten betalen. Hoeveel dat is, moet worden bepaald en vastgelegd.

Afspraken in het ouderschapsplan

Meestal maken de ouders daar onderling afspraken over. Die moeten worden vastgelegd in het ouderschapsplan. De mediator of advocaat helpt daarbij, want die kent de normen die daarvoor gelden en is ervaren in het vastleggen van afspraken over periodieke bijstelling, wijziging en dergelijke. Het bedrag moet natuurlijk flexibel zijn, dat wil zeggen het moet kunnen worden aangepast als de situatie verandert. Het maakt bijvoorbeeld groot verschil of een kind nog naar school gaat of een studie volgt, of het huis uit is en zelf verdient. Als de ouders er ondanks hulp van een deskundige niet onderling uitkomen, hakt uiteindelijk de rechter de knoop door. Meestal verwijst de rechter dan toch eerst naar een mediator.

Wat kosten kinderen hun ouders?

De berekening van de hoogte van kinderalimentatie begint met de vaststelling wat kinderen hun ouders normaal gesproken kosten. Daar is een tabel voor, die is gebaseerd op berekeningen van het NIBUD/CBS. Het bedrag van de kosten per kind in de tabel hangt af van de leeftijd van het kind (hoe ouder, hoe meer kosten), van het aantal kinderen (hoe meer kinderen, hoe lager het bedrag per kind) en van het inkomen van de ouders voor de scheiding (hoe hoger dat inkomen, hoe meer kosten er in de praktijk voor de kinderen worden gemaakt). De tabel berekent de kosten voor kinderen in drie leeftijdsgroepen: 0-5 jaar, 6-11 jaar en 12-17 jaar. Voor kinderen vanaf 18 jaar gelden de betreffende normen niet meer, maar wordt vaak aansluiting gezocht bij de normen uit de Wet Studiefinanciering.

Bijzondere kosten

Aan de in de tabel opgenomen bedragen wordt alleen afgeweken wanneer voor een kind bijzondere kosten gemaakt moeten worden die niet in de tabel zijn verwerkt. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan extra kosten voor een ziek kind of de kosten van een exclusieve, dure hobby.

Draagkracht

Na de vaststelling van de kosten van de kinderen wordt gekeken hoeveel ieder van de ouders daarin kunnen en moeten bijdragen. De ouders moeten in beginsel in verhouding tot hun draagkracht meebetalen. Zie voor de vaststelling van “draagkracht” de pagina over partneralimentatie. Bij onvoldoende draagkracht worden niet alle kosten gedekt.

Kinderalimentatie heeft voorrang

Kinderalimentatie gaat vóór partneralimentatie. Dus eerst wordt berekend hoeveel de onderhoudsplichtige ouder maandelijks dient bij te dragen in de kosten van de kinderen. De  financiele ruimte die hij daarna overhoudt wordt gebruikt voor het berekenen van eventuele partneralimentatie.

Praktische toepassing

Berekening van kinderalimentatie blijft lastig, ondanks de formules en tabellen. Er moet bijvoorbeeld rekening worden gehouden met de woonsituatie van de kinderen en met het aandeel dat ieder van de ouders heeft in de verzorging van de kinderen, en dus in de kosten. Zo wordt bij een regeling van co-ouderschap (waarbij de kinderen de ene helft van de tijd bij de ene ouder verblijven en de andere helft van de tijd bij de andere ouder) de kinderalimentatie heel anders berekend dan bij een zorgregeling waarbij de kinderen het grootste deel van de tijd bij één ouder wonen, die daardoor de meeste kosten maakt.