Kl.t. Zooi!!!

Helpt het om er met anderen over te praten
Yrrah
Berichten: 3
Lid geworden op: 04 nov 2012, 09:47

Kl.t. Zooi!!!

Berichtdoor Yrrah » 16 nov 2012, 13:12

Kl.t. Zooi!
Ik moet even van me afschrijven en delen;
Vorige week woensdag hebben we afscheid genomen van elkaar in ons huis, in elkaars armen vallen en huilen. Mooi, zou je denken, maar zo voelt het niet!
Ben daarna een paar dagen wezen logeren, zodat zij haar spullen kon pakken, ze is zaterdag verhuist, kreeg een sms dat ik naar huis kon;
Zaterdag, 15 uur, sleutel in het slot, stap de gang in, schoenen, jas ed weg, stap de woonkamer in, bank weg, spiegel, kast, schilderijen en wat snijsterijen, staat een bos bloemen van schoonzus en zwager, met de tekst, succes! Ga naar boven, lege rekken in de inloopkast, alle reeds ingepakte dozen weg, badkamer al haar spullen weg, slaapkamer koud, leeg, tuin, stoelen, beelden weg, schuur, fiets weg, gereedschap weg. Ik wist het, want het was zo afgesproken! Maar toch!
Kinderen zijn met haar mee, om te helpen!

Voelde me zo alleen en verdrietig! Begin als een raze Willy te schuiven met de over gebleven meubels, haal de boeken kasten naar beneden, trek her en daar wat schilderijen van de muur en hang ze in de woonkamer op. Het -angst- zweet staat op mn rug. Zussen komen langs en troosten me, maar ze moeten ook weer weg! Blijf alleen achter!
Zondag alleen maar schoongemaakt, alle overgebleven of vergeten spullen, gooi ik resoluut in de kliko, kijk niet naar, waarde, bruikbaarheid of sentiment, ik ben alleen maar gericht op sporen wissen, ik wil niet gesard worden door herrinneringen.
Krijg in de loop vd dag fotootjes doorgestuurd van mijn dochter haar nwe plek bij mama, ik reageer 'enthousiast', maar voel een nog niet eerdere ontdete emotie, AFGUNST, nieuw huisje, spullen alles strak en ik hier in 'ons' leeg geroofde huis, waar nog zo veel aan moet gebeuren.
Boodschappen gedaan voor de week! Wat moet ik halen en hoeveel? Ik loop als een kip zonder kop tussen de rekken en voel me totaal vervreemd van de buiten wereld.
's Avonds komen de kinderen terug, voor een week bij mij! Ze reageren enthousiast op mijn herinrichting! Wat een beleefdheid! En produkt van onze opvoeding!
Ik probeer zo 'normaal' mogelijk te doen! Maar alles in mij en alles aan mij! Laat zien dat ik uit balans ben. Ik ben blij als ik om 10 uur naar mijn bed kan, veilig onder de dekens.


De afgelopen week gebruikt om wat rust en regelmaat te vinden! Soms lukt dat en soms van geen meter! Ik moet alles opschrijven, boodschappen, afspraken, wat ik moet doen, wat ik mag doen, en wat ik wil doen! Moeten! is voorlopig nog het leeuwenaandeel! Mogen en willen?

Weekend voor de deur! Kinderen thuis! Ik kijk er niet naar uit! De kinderen willen het er niet over hebben en ik wil over niets anders praten. Resultaat is dat we ietwat geforceerd leven en dat kost me veel kracht.

Kinderen gaan zondag voor een week naar haar! Helemaal alleen in dat grote huis! Hoe ga ik die week vullen als ik voor niemand hoef te zorgen? Ik pieker veel, over de toekomst, over geld, over de klussen thuis, over mn te dure auto, over vriendschappen/familie, over werk, over de komende feestmaand, over eenzaamheid, over de kinderen, over mijn ex, waar eigenlijk niet over!

Ik probeer zo gezond mogelijk te leven, sporten, voeding, rust, omdat iedereen die er 'verstand' van heeft, zegt dat dat goed is. Ik vertrouw er maar op.

Mijn bex leeft volgens mij haar leventje in relatieve vreugde.
Onze vertrekpunten van verwerking zijn ook zo anders, zij vanuit opluchting en ik vanuit verdriet!

Waar aan heb ik dit verdient? Was ik echt zo onmogelijk om mee te leven? Volgens mij ben ik een redelijke vent! Die het beste voor heeft!
Ik twijfel aan alles en met name aan mij zelf.

Ga maar een strijken!

Ricolykas
Berichten: 2
Lid geworden op: 03 jul 2013, 20:14

Re: Kl.t. Zooi!!!

Berichtdoor Ricolykas » 04 jul 2013, 08:54

Ik voel met je mee, bij mij begint deze ellende nu, vorige week te horen gekregen dat het stopt.

Ar70
Berichten: 8
Lid geworden op: 16 jul 2012, 22:33

Re: Kl.t. Zooi!!!

Berichtdoor Ar70 » 08 jul 2013, 11:48

Zo herkenbaar, alleen andersom. Mijn exman wilde stoppen en ik niet, maar ik ben toch degene geweest die is verhuist. Kwam financieel beter uit ik kon ons gezamenlijke huis niet alleen betalen en wilde niet afhankelijk van hem zijn. Ik ben dan wel opnieuw begonnen, met leuke nieuwe spullen maar zo voelt het niet. Die spullen zijn maar spullen. De dagen dat de kinderen weg zijn, zijn leeg. Ik doe van alles, maar ben niet blij. Denk dat het veel tijd nodig heeft om alles te verwerken. Ik wens je veel sterkte en succes (ben benieuwd hoe het nu gaat want je schreef dit in november vorig jaar).

WillHolt
Berichten: 1
Lid geworden op: 13 jan 2015, 09:13

Re: Kl.t. Zooi!!!

Berichtdoor WillHolt » 13 jan 2015, 09:35

Ik ging eind 2012 met mijn man naar de psycholoog voor relatie therapie. Hij vluchtte elke avond terug naar zijn werk (eigen bedrijf) en ik was dan thuis. Ook wij waren uit elkaar gegroeid, maar hij wilde graag alles proberen. Bij de psycholoog vond hij al mijn ideeën om de relatie nieuw leven in te blazen niet goed. Wat hij dan wilde wist hij niet. En daar liet de psycholoog het bij. Ze vond het een goed idee als we maar een tijdje uit elkaar gingen - gewoon omstebeurt thuis wonen bij de kinderen van 3 en 7 en de andere dagen ergens anders verblijven. Zo hoefden we elkaar niet tegen te komen. Even rust. Maar dat is dus het meest foute advies wat je kunt krijgen!! Want als je uit elkaar bent en niet met elkaar hoeft te dealen, zie je hoe fijn het is om alleen te zijn en kies je er al snel voor om alleen verder te gaan. Ik had nu gezien dat ik het wel kon. En nu bijna twee jaar later houdt hij de boel nog tegen vanwege zijn eigen bedrijf. Officieel zijn we gescheiden, maar de financiën zijn nog niet rond. Hij blijft het maar rekken. En wie hij daarmee mee helpt..? De spaarrekening van de advocaten..!