ff kwijt

[cactusje]

Hallo,

Na al een tijdje een gevoel hebben van dat er iets niet klopt, kreeg ik 2 weken terug de bevestiging. Mijn man heeft een ander. De grond trok zich onder mij vandaan. Wat het moeilijk maakt is dat "de" ander een hele goede kennis is. Mijn boosheid is dan ook voornamelijk op haar gericht. Weet heus dat je gevoelens voor een ander kunt krijgen, maar zij is/was alleen en had op de rem moeten trappen. Mijn zelfvertrouwen aan gruzelementen, diep gekwetst en heel verdrietig...
Ook de kids zijn ontzettend boos en gekwetst en verdrietig. Merk doordat hij weg is dat er wel rust en duidelijkheid is gekomen voor mezelf en kids. Wat ik raar vind is dat je gevoel ineens anders word tegen elkaar. Hij was echt mijn maatje en die is er ineens niet meer. Ja ik mag alles zeggen wat ik vind en denk maar als ik dat doe reageert hij geirriteerd. Blijft maar zeggen dat het niet zo gemakkelijk is. Waarom dan niet zeggen wat niet zo gemakkelijk is?? Ik zit vol vragen, wil alles weten ook al doet het nog zoveel pijn. Veel vragen krijg ik wel beantwoord maar een aantal zal ik nooit beantwoord krijgen. Twijfel aan heel veel dingen... vooral aan mezelf. Weet nu ff niet meer of ik hem nog wel op zijn woord kan geloven als hij zegt dat hij hier goed met mij uit wil komen.
Hebben de laatste paar jaar veel op ons pad gehad en samen doorstaan. Weet ook dat ik hier doorheen kom.
Iemand zei tegen me dat de klap nog wel komt. Nou die klap is er nu en nu deal ik daar mee. Ga meteen door alles heen. Makkelijk is het niet maar heb geen keus. Ben niet zielig! Ga zelf door een achtbaan van emoties. Laat ze komen en gaan en voel me steeds een stukje sterker worden.
We hebben allebei goed voor ogen dat we voor de kids samen dingen goed moeten regelen. Heb daarom ook een scheidingsbemiddelaar gebeld waar ook de kids hun zegje mogen doen. Zij zijn het aller belangrijkste. Gek dan kun je je eigen gevoel in dingen opzij zetten. Ze willen heel graag naar papa en ondanks dat ik weet dat zij daar ook is kan ik ze laten gaan... Vind het echt heel moeilijk maar kan het wel. Het voelt allemaal dubbel...
Heb een aantal lieve mensen om me heen waar ik mijn verhaal kwijt kan, maar zij voelen niet wat ik voel...

[Peppie69]

Cactusje wat een verschrikkelijke tijd waar je nu doorheen gaat (moet). Ik kan me je vertwijfeling, boosheid en teleurstelling heel erg goed voorstellen. Ik heb dat 13 jaar geleden ook meegemaakt en ik heb direct een punt achter die relatie gezet. Daar sta ik nog steeds helemaal achter. Hou oud zijn jullie kinderen en kunnen jullie er goed samen over praten?
Ik wens je heel erg veel sterkte en moed!
Peppie