Verdriet, wat gebeurt er

Komt het na een tijdje weer goed?
Moeder2
Berichten: 3
Lid geworden op: 21 Sep 2016, 14:34

Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Moeder2 » 21 Sep 2016, 14:48

Hallo allemaal

Ik ben een vrouw van 33 en moeder van 2.
En vorige week maandag is ineens de aarde onder mijn voeten weg geslagen...
Ben 17 jaar samen waarvan 13 jaar getrouwd, ontzettend veel meegemaakt en we zijn echte buddies.
Mijn man doet sinds 2 jaar aan hardlopen in de bergen en gaat daarvoor veel naar het buitenland, soms gingen we mee,soms ook niet. Ik zag al wel dat hij helemaal opbloeide in de bergen en daar echt gelukkig is en dat vond ik fijn voor hem. Vorige week komt hij terug uit Italië en meld mij dat hij niet meer gelukkig is en wil scheiden :o , tot overmaat van ramp verteld hij ook dat hij gevoelens aan het ontwikkelen is voor iemand anders.....dus geen vechten meer aan.
Gelukkig hebben we wel zoveel respect voor elkaar dat we geen ruzie maken en goed kunnen praten en ook uithuilen bij elkaar. Maar ik vind het loodzwaar, kan niet eten,slapen en mijn gevoelens zijn een rollercoaster, dus ik dacht misschien helpt schrijven.
Mijn man blijft hier nog wel tot januari want we hebben een bedrijf waar ik ook uit moet en ik wil niet voor de kids dat hun vader ineens weg is.... Maar het is niet eenvoudig.
Ik ben als de dood eenzaam en vooral alleen achter te blijven. Loop als een zombie over straat en doe mijn best vrolijk te doen voor de kids.

Komt er ooit weer licht aan het eind van de tunnel?

Manuele
Berichten: 2
Lid geworden op: 13 Okt 2016, 17:02

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Manuele » 13 Okt 2016, 17:55

Hoi Moeder2,

Mijn man heeft 5 weken geleden gemeld dat hij wilde scheiden. Er zou geen ander in het spel zijn, maar dat bleek al gauw anders te zijn. Hij had iemand op het oog en wilde daar zijn geluk bij gaan ontdekken. Alles is in rap tempo gegaan. Zijn liefde werd beantwoord (was er natuurlijk allang), hij vertrok naar zolder en na een paar dagen vertrok hij uit huis. Geen enkele weg terug was meer mogelijk. Wij waren 28 jaar samen, waarvan 23 jaar getrouwd. Mijn man is altijd heel passioneel geweest: hoe hij de liefde bedreef, gedichten voor me schreef, altijd aan me zat. Iets waar ik verslaafd aan ben geraakt. De afgelopen 2 jaar veranderde iets. Hij ging fladderen en zocht af en toe andere vrouwen op. Ik heb gestreden en gevochten als een leeuw om de liefde van mijn man terug te krijgen. En dat lukte op sommige momenten ook. Vooral als we samen erop uit gingen, bijv. weekendjes weg. Dan hadden we het heerlijk. Na de zomervakantie van 2016 ging hij weer aan het werk en was bijna dag en nacht druk. Hij ging veel hardlopen, kreeg een steeds strakker figuur en was zich kennelijk aan het klaarstomen voor een nieuwe liefde. En het lukte hem allemaal. De dame in kwestie wil hem. Zij krijgt nu alles wat ik wil: zijn liefde, zijn aandacht, zijn strelingen. En ik ben als een zak stront aan de weg gezet. Ingeruild voor een slanke, mooie, 10 jaar jongere dame. Ik hoor nu van hem dat zij de 'ideale vrouw' is, en zijn gevoel is 'alles overstijgend', en ze hebben 'bizar gevoelige gesprekken'. Allemaal dingen waar mijn maag van omdraait. Hij gaat met haar en haar nog kleine kinderen allemaal leuke dingen doen, naar het voetballen van de jongens, naar schoolkorfbal, lasergamen, pannenkoeken eten. Ondertussen hebben wij twee zoons van 18 en 20 waarvoor hij amper tijd had toen ze jong waren. Nooit was hij er voor ze 's avonds of op zaterdag (hij is zelf keerperstrainer, dus altijd druk).

En toch ... ik kan hem niet loslaten. Ik hou zielsveel van hem en hoop en bid (ja, in slechte tijden gaat men weer bidden) dat hij bij me terug komt. Ik weet dat dat nooit meer gaat gebeuren. Hij is zó in love met zijn nieuwe vlam. En ik zou hem natuurlijk nooit meer kunnen vertrouwen. In het verleden heb ik al heel wat vrouwen in ons huwelijk voorbij zien komen, en iedere keer weer vocht ik voor zijn liefde. Het is een soort overlevingstechniek geworden. En nu? Ik weet het niet meer. Ik blijf met lege handen achter en voel me zó ontzettend alleen en in de steek gelaten. Ik kan amper werken en er komt niets uit mijn handen. Wanneer komt er een einde aan dit ellendige en ondraaglijke gevoel??? Ik ben nog maar net 5 weken verder, en het idee dat dit nog een paar jaar voortduurt is niet te houden.

niemand
Berichten: 7
Lid geworden op: 02 Dec 2016, 09:26

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor niemand » 02 Dec 2016, 11:08

Wow dames,

Wat een verschrikkelijk nare situaties bevinden jullie je in. Ik sta aan de vooravond (er is nog een sprankje hoop), en ik sta al emotioneel aan de afgrond. Ik vind jullie in ieder geval oer- en oersterk als ik dit zo lees. Wat mij te binnen schiet is dat (en ik weet niet of dat gaat lukken), het nodig is voor zelfbehoud en jullie kinderen, om een knop om zien te gooien, en een periode volledig voor je eigen geluk te gaan (en dat van de kinderen). Misschien is het verdriet nog niet ver genoeg gevoeld, maar er komt een moment dat je moet zeggen tegen jezelf: En nu is het klaar. Ik kom uit die put, ik heb lang genoeg verdriet gevoeld, ik moet verder.

Hoe gaat het nu met jullie? Het is alweer een tijdje geleden.

Vreugde weg
Berichten: 6
Lid geworden op: 31 Jul 2017, 21:11

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Vreugde weg » 31 Jul 2017, 22:54

Gaat de pijn ooit weg. Mijn vrouw vertelde me begin juni dat ze wilde scheiden en net toen ik stappen maakte om dr los te laten kwam ze een dag even terug op d'r besluit en we hebben gezoend en geknuffeld en gehuild en 1,5 week later is het definitief weer klaar en ben ik er nog slechter aan toe dan de eerste x. Ik heb 2 kinderen en wil co ouderschap maar ik kan er niet zien, spreken of zelfs niet appen of mailen zonder als een kleine jongen in tranen uit te barsten, ik moet er vaak van spugen zelfs, weeg nog 71 kg en zit nu alleen in een groot huis en ga langzaam kapot en ik denk ook vaak dat dat maar het beste zou zijn, maar ook dat is niet makkelijk ben ik achter gekomen.

ik ben radeloos. Ben een gezinsman en heb buiten mn sport niet veel sociale contacten, iedereen heeft een gezin, mijn vrouw zit elke dag wel bij een vriendin en is van het weekend nog een lang weekend naar Duitsland geweest blijkt en met wie pfff geen idee maakt ook niet meer uit.
Ik ben geen tinder figuur of zo moet er niet aan denken en al heb ik geen tot weinig respect meer voor mn vrouw om de manier waarop ze 18,5 jaar echt hele goede jaren waarvan 7 (bijna 8) getrouwd weggooit zonder ook maar een seconde te knokken, ik zou er met open armen ontvangen.

Maar mijn vrouw komt niet terug en ik wil van dat gevoel af, gevoel van onvermogen, niet goed genoeg zijn, gefaald hebben, ingeruild te worden, m'n kinderen niet meer elke dag te zien, de eenzaamheid. Ik zit echt aan m'n limiet van wat ik hebben kan.

Karinlief
Berichten: 10
Lid geworden op: 30 Jul 2017, 23:33

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Karinlief » 02 Aug 2017, 14:08

Wat n hel is het He? Mijn man wil ook scheiden om heel veel redenen volgens hem is er niemand anders in het spel. Ik heb veel dingen niet goed gegaan en daar wordt heel hard op gehamerd
Meneer is een goede echtgenoot geweeest. We zijn 13 jaar samen en hebben 2 meiden 10 en 8 jr

Ik ga kapot. Ik wil f niet ik wil niet die gescheiden vrouw zij n. Ik wil mn gezin zoals t was en zoals t ook kan. Maar hij mist van alles en laat niks toe.
T is vecjt3n met n koffer op de drempel.

Ik probeer niet te huilen en normaal te doen
Maar dat gaat laatig. Soms barst ik zo maar in huilen uit
Mn dochter wordt dan zorgzaam zij voelt heus dat er wat is. Oooh hoe vertel je ze dat hun gezin weg is

En we hebben ook nog n vakantie geboekt staat...

Vreugde weg
Berichten: 6
Lid geworden op: 31 Jul 2017, 21:11

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Vreugde weg » 02 Aug 2017, 18:26

Weet je wat ik niet snap.

Waarom zo snel weg rennen, waarom zo ineens, waarom nooit wat gezegd, waarom dan nooit aan hetgeen je als negatief bestempeld een grens stellen. Is dat nu echt zo moeilijk vraag ik me dat af. Als je langzaam bent kunnen grenzen vervagen, dan zorg je dat ze weer helder worden, kan in een zin, gesprek "communicatie"

Maar zo makkelijk is het niet. Het gevoellllllllllllllll is anders. Maar nooit wat gezegd en dan nu voor de kinderen moet er gecommuniceerd worden, want dat is belangrijk. Ja dat ook maar het was altijd al belangrijk maar toen werd het niet gedaan, toen stierf je langzaam af zonder aan te geven waarom als je het meermaals heel respectvol is gevraagd.

Als ik nou ene luie hond ben. Ik loop me thuis, op werk voor iedereen met plezier uit de naad, alles was goed en dan ineens zie je het wegzakken en je kan er naar vragen maar er is geen hol wat je er aan kunt doen. Accepteren. Maar hoe. Hoe ga je er mee om. pfffffff Het leven is nu gewoon niet leuk. Dochter van 4 begrijpt er niets van, die denkt steeds dat we nog alles samen gaan doen. Jezus wat is dat zwaar

Vreugde weg
Berichten: 6
Lid geworden op: 31 Jul 2017, 21:11

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Vreugde weg » 02 Aug 2017, 18:27

langzaam bent = Lang samen bent :)

Karinlief
Berichten: 10
Lid geworden op: 30 Jul 2017, 23:33

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Karinlief » 04 Aug 2017, 19:38

Wij hebben t vanochtend verteld. Meiden verdrietig. Familie verdrietig. En ik ben compleet kapot.
Wil dan t liefst heel praktisch worden. Maar we hebben n huis wat al lang te koop stsat. Dus praktisch is er niks te regelen nof.
Is t slim dat hij eerst blijft. Snel weggaan. Ik weet t nirt. Hoofd leef verstand op... gevoel dood

Vreugde weg
Berichten: 6
Lid geworden op: 31 Jul 2017, 21:11

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Vreugde weg » 05 Aug 2017, 18:32

aangezien mijn vrouw uit ons huwelijk stapt ik 50% co-ouder wordt en mijn vrouw snel weg wilde is zij naar d'r ouders. Ik vind; diegene die weg wil of eruit stapt en al helemaal als de zorg voor evt. kinderen verdeeld wordt, die mag vertrekken. IN dit geval was er geen discussie, ze is uit eigen beweging weg gegaan :(

Ook ik krijg veel verwijten van aankomende ex omdat ik na 3 x te zijn gedumpt ook 3 x erg kwaad ben geworden en te veel gescholden hebt. Daar ben ik allerminst trots op maar na het steeds maanden huilen van onbegrip en het waarom komt ook erna de boosheid, het was niet tegen te houden heb er echt alles gedaan, nu nog maar ben gelukkig ietsie pietsie verder, veel lezen, schrijven en hulp zoeken. Dit weekend weer alleen pfff verschrikkelijk.

Joaneke
Berichten: 2
Lid geworden op: 11 Aug 2017, 21:04

Re: Verdriet, wat gebeurt er

Berichtdoor Joaneke » 11 Aug 2017, 21:19

ik lees jullie verhalen..sta er net pas zelf voor..ik wil niet maar moet afscheid nemen van relatie die slecht voor me is..39 jaar kids 1 en 4..weet ook niet hoe om te gaan met zwarte gevoelens in je...


Terug naar “Hoeveel moet je verdragen?”