in de knoop en het niet meer weten

Komt het na een tijdje weer goed?
linda1
Berichten: 1
Lid geworden op: 02 aug 2012, 11:08

in de knoop en het niet meer weten

Berichtdoor linda1 » 02 aug 2012, 11:31

Hallo,
Ik ben 17 jaar bij de man de waar ik nu in middels 13 jaar getrouwd mee ben en een zoonje van 4 mee heb. Zit al 2 jaar met de gedachten dat ik eigelijk wel wil scheiden omdat onze dingen niet met elkaar sporen. Hij is van thuis zitten gezellig op de bank tv kijken en ik ben iemand die de wereld wil zien die niet stil kan zitten. Hij houd mij strak en het liefst wil hij niet dat ik achter dat aanrecht weg kom. Nou ben ik voor een dik een jaar terug iemand tegen gekomen en daar was de klik zo goed bij ik voelde me zo fijn bij hem ik kon me zelf weer zijn. Ik heb dik een jaar een "relatie" met deze man gehad tot mijn man erachter kwam. Ik ben nu dus deze man kwijt (hij zit zelf ook in een relatie vandaar en zegt dat hij veel van zijn vriendin houd wat heeft hij dan al die tijd met mij gehad vraag ik me dan af dus als er mannen zijn die mij hier een toe lichting op kunnen geven graag) maar had nog wel veel contact op mail enz ondanks dat mijn man hem stalkte enz maar ook dit heeft hij nu afgekapt. Hij heeft gezet 3 maanden geen contact hij vind dat het verliefde stuk bij mij weg moet en dat ik eerst mijn leven weer op de rit moet hebben. hij zegt dat hij dat eigenlijk niet wil maar het hem op dit moment het beste lijkt. Ik voel me dood ongelukkig omdat ik onzettend van deze man hou!

Mijn gevoel voor mijn man is er niet meer, maar hij zegt elke keer ik hou van je ziels veel en ik wil met jou gelukkig worden. En dan denk ik ja hij ook eigenlijk een schat van een man maar ik denk dat ik hem niet meer gelukkig kan maken. Dit heb ik hem ook heel vaak gezegd en dat het beter is dat hij een vrouw gaat zoeken die wel die dingen wil die hij ook wil.

Ik zit zo met mij zelf in de knoop dat ik gewoon niet meer weet wat ik voel, wat ik denk, wat ik moet doen, wat wijsheid is en wie ik nou eigenlijk ben. Kan ik het wel allemaal alleen omdat ik nooit alleen ben geweest hoe gaat mijn leven eruit zien. ik zit met zo veel dingen dat ik gewoon in de knoop zit ik weet het gewoon niet meer.

Beer
Berichten: 1
Lid geworden op: 13 feb 2018, 19:51

Re: in de knoop en het niet meer weten

Berichtdoor Beer » 13 feb 2018, 20:51

Hey,

Ik weet t, ik reageer op een oud bericht. ;) Maar wilde toch even aan je kwijt dat ik je verhaal zó enorm herken! Ik wilde voorjaar 2016 al scheiden van mijn man. Sinds 2000 zijn wij een stel en sinds 2008 getrouwd. Wij hebben samen erg veel narigheid mogen meemaken in die nu 18 jaar. Zoals bijvoorbeeld onze ongewenste kinderloosheid, waarin ik mij emotioneel gezien heel erg eenzaam heb gevoeld. Mijn man ging er gewoon heel anders mee om dan ik. (Hij is een groot optimist en ik een raszuivere pessimist.) We konden elkaar daarin gewoon moeilijk vinden. Tussendoor ben ik mijn moeder verloren aan borstkanker. Zij werd 48 jaar oud. Daarna kreeg ik nog de diagnose MS, wat ook weer erg heftig was. En een verbouwing van ons huis (nu nog) sinds januari 2015. En de aannemer is er met t geld vandoor. Dit is een gedeelte van de narigheid. In die periode deed mijn man heel lelijk naar mij. Met woorden bracht ie mijn zelfvertrouwen naar -10. Minimaal. Er was niets van mij over. Ik wilde scheiden. Maar...... a) ik heb zero energie en b) ik ben bang. Niet voor mijn man, maar bang om voor mijzelf en mijn eigen geluk te kiezen. Dit laatste komt door mijn lange pestperiode op de basisschool en de brugklas. Waarbij ik kort gezegd leerde dat ik niet goed genoeg was en niets waard. Anderen zijn belangrijker. Vooral hun geluk. Dus, ik was te bang. Toen een paar maanden later leerde ik een man kennen. 1 blik in elkaars ogen was genoeg. Zowel voor hem als voor mij. We waren t er over eens; wij horen bij elkaar. Wij hebben ons nog nooit zo thuis gevoeld bij wie dan ook. Alsof we elkaar al 1000 jaar kenden. Heel intens. Dit hadden wij allebei nog nevernooit meegemaakt. Eerst waren er alleen maar blikken en vanaf oktober 2016 kregen wij wat met elkaar. Hij is een gescheiden man met 2 dochters en is ruim 9 jaar ouder dan ik ben. Mijn man heeft mij na 2,5 maand betrapt. Daarna nog een paar keer. Relatietherapie! Ik moet die man loslaten. Maar dat kan ik niet. :( Ik wil nog steeds scheiden, maar durf nog steeds niet. Tussendoor heeft de stress, verdriet, schuldgevoel en de angst zijn tol geeist op mijn MS. Mijn rechter been valt haast uit. Ziektewet. Ik zie mijn geliefde niet. Af en toe hoor ik hem. Maar ook hij vind dat ik eerst aan mijzelf moet werken en mijn gezondheid. Daarnaast heb ik niemand om hierover mee te praten, dus ga alleen door dit alles. Maar ja, logisch, kijk naar wat ik heb gedaan! Verdiende loon dan toch. Sinds die beruchte januari 2017, toen ik betrapt werd, ben ik bevroren en durf ik niets. Just smile & wave... En weet ook ik niet meer wat ik moet doen...:( Omdat jouw bericht al een stuk ouder is... Nog tips?